Początek misji
Początki misji
Przygoda, która uczy i inspiruje!
Narodziła się idea survivalu
Pierwotna idea zajęć survivalowych zrodziła się w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku. W tamtym okresie czasu pojęcie to, poza armią, nie występowało u nas powszechnie. Jednak w programie rajdu czy wycieczki można było spodziewać się noclegu w stodole, z poranną toaletą w najbliższym potoku; a ognisko było nieodzownym elementem pobytu w terenie. I tak jak u naszych praprzodków służyło do ogrzania, przygotowania potraw, odstraszania natrętnych zwierząt; było miejscem wspólnych spotkań.
Dla nabycia nowych doświadczeń należało realizować dodatkowe tematy, w coraz trudniejszych warunkach. Do ich przeprowadzania bardzo cenne i pomocne były przekazy ustne i rady praktyczne starszego pokolenia, zamieszkującego różne obszary wiejskie oraz instrukcje od doświadczonych przewodników. Zarówno w kwestii psychologii przetrwania, poprzez elementy łowiectwa i zbieractwa, jak i dobór sprzętu.
Rozwój survivalu w Polsce
W konsekwencji wyewoluowała idea bytowanie w terenie nie tylko latem; ale i w warunkach ekstremalnie mroźnych i śnieżnych zim, jakie u nas występowały. A co za tym idzie, ze wszystkimi współwystępującymi aspektami. Od przygotowania schronienia, poprzez wytworzenie ognia, do pozyskiwania żywności w zimowych, górskich warunkach leśnych; przy tym do świadomego poruszania się w terenie. Wykorzystano przy tym doświadczenia wrocławskich himalaistów i szkolenia z obronności; w tamtym czasie udało się także przećwiczyć bytowanie w warunkach letnich na jedynej w Polsce „Pustyni Błędowskiej”.
Nabyta wiedza i doświadczenie przydatne były, i stale uzupełniane, w harcerskiej pracy instruktorskiej. Powstał autorski program szkolenia drużyn specjalistycznych, z powodzeniem wykorzystywany na zajęciach z młodzieżą.
Kolejnym etapem były treningi w terenie górskim – skalistym. Do zajęć survivalowych doszły techniki wspinaczkowe, letnie i zimowe. Szkolenia, aż do chwili pokonania występujących trudności na przetrenowywanych ścianach skalnych; ale i również na obiektach sztucznych.
Wszechstronność survivalu
Pokonywanie przeszkód terenowych to także zbiorniki wodne: zamknięte i otwarte. W tej kwestii, oprócz teorii, należało nabyć doświadczenie w spływaniu rzekami górskimi; poznać zmieniające się warunki w korycie rzeki i na jej brzegach. Odbywało się to cyklicznie, a każda pora roku łącznie z zimą, dodawała nową wiedzę i kolejne umiejętności.
Łowiectwo i zbieractwo było u naszych praprzodków podstawą przetrwania. Dochodzą więc ćwiczenia z łucznictwa oraz uzupełniające z innych rodzajów broni; a rozpoznawanie i umiejętność wykorzystania przydatnych roślin to kolejny temat do nauki i dalszych ćwiczeń.
W programie survivalowym Fundacji tematem uzupełniającym są skoki spadochronowe. Obok wspinaczki stanowią doskonały aspekt ćwiczenia psychiki i sprawności fizycznej.
Pasja na całe życie
Survival można „uprawiać” przez całe życie. To nie tylko jednorazowy kurs czy rodzaj krótkotrwałych zajęć rekreacyjnych. Jest to stałe nabywanie i pogłębianie wiedzy oraz umiejętności.
W czasie podróży na nowe tereny występuje konieczność poznania warunków fizjograficznych czy też rodzimych gatunków fauny i flory; poza literaturą najczęściej na wykładach tematycznych, a w terenie z udziałem lokalnych przewodników. Poznanie i zrozumienie przyrody zapewnia pewność działań i poprawia bezpieczeństwo, ponadto dostarcza wielu dodatkowych, pozytywnych wrażeń i emocji.
W 2003 roku w ramach Szkoły Przetrwania „Birkut”, posiadającej wymaganą koncesję, w Kuratorium Oświaty i Wychowania we Wrocławiu został złożony program zajęć terenowych. Opracowany na potrzeby szkolenia instruktorów survivalu oraz ćwiczeń terenowych z dziećmi i młodzieżą szkolną. Obecnie jego założenia programowe wykorzystywane są przez instruktorów Fundacji przy realizacji proponowanych zajęć rekreacyjnych, na które serdecznie zapraszamy.
Zainteresowany/a ?
Zapraszamy do wspólnego odkrywania świata survivalu i zdobywania umiejętności, które pozostaną z Wami na całe życie!
